Foto: Impuls
Istraživanja sugerišu da možete održati svoj mozak oštrim u starosti učenjem jezika i stvaranjem umjetnosti – a čini se da posmatranje ptica može imati slične efekte.
Nova studija naučnika iz Kanade otkrila je da su mozgovi iskusnih posmatrača ptica pokazivali gušće, složenije strukture tkiva u regionima mozga povezanim sa pažnjom i percepcijom, u poređenju sa početnicima.
Ovi nalazi uklapaju se u ideju neuroplastičnosti – da način na koji koristimo svoj mozak može zapravo u određenoj mjeri da ga preoblikuje – potencijalno na načine koji mogu zaštititi od kognitivnog opadanja kasnije u životu.
– Regioni uključeni u pažnju i percepciju pokazali su strukturne promjene kod eksperata, a isti ti regioni bili su selektivno angažovani kako bi podržali identifikaciju u zahtjevnim okolnostima – navode istraživači u svom objavljenom radu, a prenosi ScienceAlert.
“Rezultati takođe sugerišu da sticanje znanja može ublažiti starosno povezano opadanje u ograničenim regionima mozga koji podržavaju ekspertske performanse”.
Studija je istovremeno ispitivala i strukturu mozga i moždanu obradu. U tu svrhu, urađeni su MRI snimci kod 29 eksperata u posmatranju ptica i 29 početnika, usklađenih po godinama i obrazovanju. Tokom MRI snimanja, učesnici su zamoljeni da identifikuju slike različitih ptica, a snimci su kasnije analizirani pomoću mjere kompleksnosti mozga nazvane “srednja difuzivnost”.
– Mjera koju smo koristili jeste difuzija molekula vode u mozgu – kaže neuronaučnik Erik Ving iz Rotman instituta za istraživanje u Kanadi. “Jedan način da se to objasni jeste da postoji manje ograničenja u kretanju vode u mozgovima eksperata”.
Zaista, utvrđeno je da iskusni posmatrači ptica imaju nižu srednju difuzivnost u oblastima mozga povezanim sa uočavanjem ptica, kao da su te oblasti prošle kroz svojevrsnu nadogradnju sistema. Štaviše, kada su ovim učesnicima prikazane ptice koje nisu poznavali, upravo su se ti regioni mozga aktivirali.
Foto: Ornitološko-društvo-Naše-ptice
Bilo je i suptilnijih naznaka zaštite od kognitivnog opadanja u kasnijem životu: moždano tkivo prirodno postaje manje složeno (sa većom srednjom difuzivnošću) kako starimo, ali se činilo da se kod iskusnih posmatrača ptica taj proces odvija sporije nego uobičajeno.
– Sticanje vještina kroz posmatranje ptica moglo bi biti korisno za kogniciju kako ljudi stare – kaže Ving.
Posmatrači ptica su pogodan uzorak za ovakva istraživanja, jer njihov hobi podrazumijeva kombinaciju izdvajanja ključnih detalja iz velike količine vizuelnih informacija i održavanja visokog nivoa pažnje tokom dužih vremenskih perioda – na kraju krajeva, nikada ne znate kada će se pojaviti rijetka ptica.
Ipak, iako su ove razlike u mozgu pozitivne, važno je da se nalazi ne tumače preširoko. Učesnicima, na primjer, nisu rađeni testovi pamćenja ili kognicije, pa sve što sa sigurnošću možemo reći jeste da su mozgovi eksperata djelovali fino podešeni za njihovu specifičnu oblast.
Takođe je teško dokazati uzročno-posljedičnu vezu u jednokratnoj studiji poput ove, u kojoj učesnici nisu praćeni kroz vrijeme. Moguće je da su već postojale određene, povoljne karakteristike mozga kod eksperata koje su ih navele da se uopšte bave posmatranjem ptica.
Međutim, vjerovatnije je da su godine bavljenja ovim hobijem na ovaj način “podesile” mozgove posmatrača ptica – a istraživači sugerišu da bi buduća istraživanja mogla ispitati da li se ove optimizacije mogu primjeniti i na druge kognitivne zadatke van oblasti posmatranja ptica.
Foto: Unsplash
Znamo iz srodnih istraživanja da učenje sviranja instrumenta ili novog jezika može promijeniti strukture mozga i potencijalno odložiti dio prirodnog opadanja kako starimo. Nova studija sugeriše da posmatranje ptica takođe može aktivirati povezane moždane regione i potencijalno zaštititi od kognitivnog opadanja.
– S obzirom na nalaze da stariji eksperti mogu koristiti specijalizovano znanje kako bi podržali kogniciju u okviru svoje oblasti iskustva, buduća istraživanja biće potrebna kako bi se otkrilo kako starosne strukturne promjene utiču na specijalizovane performanse kasnije u životu – navode istraživači, a prenosi ScienceAlert.
Izvor: N1