Prošlo je osam godina, tokom kojih je porodica ubijenog Davida Dragičevića, zajedno sa ljudima koji ih podržavaju, tražila, i još traži, punu istinu smrti svoga sina i kaznu za one koji su organizovali i izvršili ubistvo. Davidove ubice, kao i nalogodavci zločina još su na slobodi.
David Dragičević, 21-godišnji student elektrotehnike u Banjaluci, krenuo je prije osam godina u večernji izlazak, ne vrativši se potom u svoj dom. Slijedili su dani neizvjesnosti i potrage o njegovoj sudbini. Nažalost, 24. marta 2018. godine Davidovo beživotno tijelo pronađeno je na ušću Crkvene u Vrbas u blizini tvrđave Kastel.
Prošlo je osam godina, tokom kojih je Davidova porodica, zajedno sa ljudima koji ih podržavaju, tražila, i još traži, punu istinu smrti svoga sina i kaznu za one koji su organizovali i izvršili ubistvo. Davidove ubice, kao i nalogodavci zločina još su na slobodi.
U junu 2018. godine Okružno tužilaštvo Banjaluka pokrenulo je istragu protiv NN lica za ubistvo Davida Dragičevića, ali u tri godine rada na slučaju Davidovog ubistva istraga se nije pomjerala sa mrtve tačke. Okružno javno tužilaštvo Banjaluka za to vrijeme podiglo je samo optužnice protiv kriminalističkih tehničara Mikice Marijanca i Zorana Bošnjaka, koji su se teretili da su 25. marta 2018. godine namjerno bacili Davidov donji veš i tako uništili mogući dokaz o ubistvu mladića.
Tokom 2018. godine održano je nekoliko velikih skupova „Pravda za Davida“.
Policija i tužilaštvo su, po nalogu iz vrha režima, činili sve da ne pokrenu i sprovedu temeljnu istragu koja bi dovela do hapšenja i procesuiranja onih koji učestvovali u Davidovom ubistvu i zataškavanju slučaja. S druge strane, vlast je putem sebi odanih medija satanizovala grupu “Pravda za Davida”, čijim članovima su lijepili etikete „izdajnika“, “stranih plaćenika”, „soroševaca“, „terorista“, “rušilaca ustavnog poretka”…, targetirajući ih i precizno im stavljajući mete na čelo.
Brutalni napad policije na učesnike protesta 25. decembra 2018. godine na Trgu Krajine bio je početak kraja masovnog okupljanja građana i grupe “Pravda za Davida”. Pritisci policije postajali su sve veći, aktivisti grupe su svakodnevno praćeni, legitimisani i prijavljivani za raznorazne izmišljene prekršaje. Okupljanja “Pravde za Davida” postajala su sve malobrojnija, da bi se na kraju ugasila.
Sudija Osnovnog suda u Banjaluci Radmila Medaković je 27. januara 2022. godine donijela presudu prema kojoj Marjanac i Bošnjak nisu krivi, navodeći da Tužilaštvo „nije uspjelo da dokaže namjeru optuženih da unište dokaze“.
Ranije je odbačena i prijava protiv patologa Željka Karana, zbog lažnog toksikološkog nalaza, odnosno njegovih tvrdnji da su u krvi i urinu ubijenog Davida Dragičevića nađeni LSD, marihuana i alkohol. Pravi toksikološki nalazi, koji su urađeni kasnije, pokazali su da je to laž.
Tužilaštvo Bosne i Hercegovine odlučilo je 14. aprila 2021. da od Okružnog javnog tužilaštva Banjaluka preuzme predmet ubistva Davida Dragičevića.
„Posle razmatranja dostavljenih spisa iz Okružnog javnog tužilaštva Banjaluka i Javnog tužilaštva Republike Srpske, Tužilaštvo BiH je donelo odluku o preuzimanju predmeta“, saopšteno je tada iz Tužilaštva BiH.
Smrt Davida Dragičevića ostala je nerazjašnjena, a na pitanje – „Ko je ubio Davida?” do danas nema institucionalnog odgovora.