Foto: Freepik
U junu ove godine, jedan od najvećih potrošača uglja u Evropi proizveo je rekordnih 24% struje iz solara. Ali uspjeh nije došao preko noći…
Poljska je jedan od najvećih emitera i zavisnika od uglja u Evropi. Ali ta slika se ubrzano mijenja…
U junu ove godine, „zemlja uglja” proizvela je rekordnih 24% struje iz solarnih elektrana. Time se svrstala u sam vrh Evrope, pokazuje novi izvještaj istraživačkog centra Ember.
Jun nije bio rekordan mjesec samo za Poljsku: Evropska unija u cjelini prvi put je, u toku jednog mjeseca, proizvela četvrtinu električne energije iz solara.
Ovom bilansu na nivou EU, pored Poljske, doprinijele su i zemlje poput Njemačke i Španije. Ali njihov učinak donekle je očekivaniji od poljskog…
Udio solarnih elektrana u njemačkom energetskom miksu proteklog mjeseca dostigao je čak 36%. Tako je samo mjesec kasnije premašen rekord iz maja kada je Njemačka, prvi put, proizvela trećinu struje zahvaljujući solaru.
U junu, Španija je takođe stigla do ove važne prekretnice, uz udio solarnih elektrana od 34%. Tokom ove, 2026. godine, čak osamnaest od ukupno 27 članica EU do sada je ostvarilo rekordne, mjesečne solarne procente.
S obzirom na to da je u pitanju jedan od najvećih evropskih potrošača uglja, priča Poljske posebno se izdvaja: prije svega jedne decenije, blizu nevjerovatnih 80% struje u zemlji dolazilo je iz termoelektrana na ugalj, dok su kapaciteti i proizvodnja solara bili gotovo na nuli.
Iako joj je startna pozicija bila čak i gora od Srbije, koja je 2015. proizvodila oko 72% električne energije pomoću uglja, Poljska danas posljednjih godina bilježi jedan od najbržih razvoja solara u Evropi.
Paralelno, rudnici i blokovi termoelektrana se gase: tako je, krajem juna ove godine, poslije 122 godine rada, zatvoren i najstariji rudnik uglja Bjelšovice.
A posljedično, udio električne energije proizvedene iz uglja pao je na oko jedne polovine.
Prema Emberovim podacima, za svega pet godina, od 2020. do 2025, kapaciteti solara u Poljskoj porasli su za preko 20 gigavata, sa 3,66 na 25,4 gigavata. Istovremeno, godišnji udio u proizvodnji struje skočio je sa nekadašnjih 1,25% na prošlogodišnjih 11,3%.
U međuvremenu, Srbija kao jedna od balkanskih „zemalja uglja” praktično stoji u mejstu: snagu solarnih elektrana povećali smo sa veoma niske baze od 30 megavata u 2020. na 430 megavata u 2025. Rezultat je skoro zanemarljiv porast udjela solara u proizvodnji struje – sa 0,03 na 0,43%.
Jedan od ključnih trenutaka energetske tranzicije u Poljskoj desio se 2020. godine: nakon dugo okolišanja, vlada i sindikati rudara su se dogovorili da će postepeno gasiti rudnike uglja do 2049. godine.
Međutim, zbog ukidanja subvencija u EU i visokih taksi na ugljen-dioksid, očekuje se da ugalj postane ekonomski neodrživ mnogo ranije.
Velika poljska energetska kompanija ZE PAK uviđa rastuću neisplativost uglja. Kao prvi predstavnik fosilne industrije u Poljskoj, ZE PAK planira da napusti ovaj prljavi energent najkasnije do 2030, zamjenjujući ga obnovljivim izvorima.
Energetska tranzcija u Poljskoj već daje rezultate. U junu prošle godine, obnovljivi izvori prvi put su dostigli ugalj u proizvodnji struje.
ko smo u prošlosti imali tek nešto manju proizvodnju iz uglja, Srbija i Poljska svakako nemaju iste početne uslove, kao ni energetske sisteme i ciljeve tranzicije. Između ostalog, hidroenergija je zastupljenija u Srbiji, pa je istorijski udio uglja nešto manji.
Ali uz sve ozbiljnije klimatske promjene, rastuće zagađenje i troškove evropskih nameta na ugljenik, krajnje je vrijeme da savladamo lekciju koju su Poljaci, po svemu sudeći, već savladali: ugalj je štetan, prevaziđen i ekonomski neodrživ.