Violating the law and other regulations on forest protection, the forestry management "Ribnik" committed a true ecocide of forest resources in the area of this municipality through clearcutting on an area larger than ten hectares. For this job, the company "Šiling" was engaged in a suspicious procedure via public procurement, whose owner is Dušan Barjaktarević, a municipal councillor of the ruling SNSD.
Mada je u taj projekat uloženo desetine miliona maraka i iz gradskog budžeta i iz kreditnih zaduženja, grad Banjaluka nije upisan kao vlasnik sportskih terena na kojima je prošle godine održan teniski turnir „Srpska open“.
Kršeći zakon i druge propise o zaštiti šuma, šumsko gazdinstvo „Ribnik“, počinilo je pravi ekocid šumskih resursa na području ove opštine golom sječom šume na površini većoj od deset hektara. Za ovaj posao, sumnjivim postupkom putem javne nabavke, angažovano je preduzeće „Šiling“, čiji je vlasnik Dušan Barjaktarević, opštinski odbornik vladajućeg SNSD-a.
Krajem marta Bosna i Hercegovina dobila je zeleno svjetlo da započne pristupne pregovore za članstvo u Evropskoj uniji. Bez obzira na to što je ovo bitan proces za sve građane, to više nije aktuelna vijest. Poglavlje 27, koje se odnosi na životnu sredinu, jedno je od najkompleksnijih poglavlja za pristup EU. Pitanje je kako ispuniti obaveze iz ove oblasti dok se odreda profitira na svakom prirodnom resursu BiH.
Sretna vam plata, od koje jedva možete da prehranite sebe i svoju djecu. A može i ovako: sretna vam plata od koje vam, dok platite račune, prevoz i ratu za kredit, za hranu ne ostane ništa.
Banjalučane je krajem tridesetih godina prošlog vijeka uzdrmao jedan događaj koji je potresao temelje dotadašnjeg mira u gradu. Naime, pred očima uglednih građana dogodio se skandal koji je uznemirio društvo grada na Vrbasu, ali i pokazao koliko su Banjalučani željni trivija.
Šta će se to desiti poslije 2. maja? Sa neskrivenim strahom, i od onog što bi „moglo biti“, ali i da ih neko ne čuje šta pitaju, ovako mi se juče obratilo par dragih prijatelja. Onih sa kojima Dodik „ne želi ni vazduh da dijeli“.
Kada se desila Černobilska katastrofa skoro cijela Evropa je trpila posljedice te havarije. Poplave donesu otpad i zagađenje s jednog mjesta na drugo. Požari u šumi onečiste vazduh kilometrima dalje. Ekološke katastrofe i zagađenje koje dolazi uporedo nikada ne ostanu u svojim granicama. Bosna i Hercegovina ima nekoliko takvih primjera, ali jedan se trenutno ističe jer se tiče ugrožavanja osnovnog ljudskog prava-pravo na sigurnu i čistu vodu.
Sve je počelo prije skoro 7 godina opskurnim „lovom na vještice“ po školama i vrtićima Republike Srpske. Ali, „srBski tradicionalisti“ su dogurali dotle da kroje zakone i dovode u pitanje evropske konvencije. Može im se: podržavaju ih i političari na vlasti i Srpska pravoslavna crkva, pa čak i, nećete vjerovati, Katolička crkva.
To što je kao pretežna djelatnost firme „Bepiservice“ doo u zvaničnom registru navedena „usluge preseljenja“ rukovodsto „Autoputeva Republike Srpske“, nije omelo da ovom preduzeću dodijeli posao izrade „Analize medijskog predstavljanja i izvještavanja o projektima u poslovanju preduzeća“.
