Foto: Facebook
Ko i zašto zastrašuje političare u Republici Srpskoj, zašto istrage često traju unedogled, i da li je u našem društvu opasnije ukazivati na korupciju nego je činiti?
Ova pitanja ponovo su u fokusu javnosti nakon što je u Pelagićevu napadnut potpredsjednika Opštinskog odbora SDS Pelagićevo Vojko Sajlović. Sajlović je, naime, pretučen dok se vraćao s posla kući. Ovo se, slučajno ili ne, dogodilo svega nekoliko dana nakon što je Sajlović javno ukazao na, blago rečeno, šokantne stavke u tenderu opštine Pelagićevo za izgradnju i opremanje dječjeg vrtića.
Iz Policijske uprave Bijeljina potvrđeno je da je jedno lice, koje se dovodi u vezu s napadom, identifikovano i uhapšeno. Ipak, ključna pitanja i dalje ostaju bez odgovora – ko stoji iza napada i da li će istraga ići dalje od neposrednih izvršilaca.
Napad u Pelagićevu nije izolovan slučaj.
U februaru prošle godine u Doboju je zapaljen automobil direktora Željeznica Republike Srpske Slađana Jovića, a nekoliko mjeseci kasnije isti scenario zadesio je i Amira Hurtića, poslanika u Narodnoj skupštini Republike Srpske. U martu iste godine zapaljen je i automobil Siniše Jankovića, predsjednika Skupštine opštine Rogatica.
“Nagrade i garancije”
U istom mjesecu zapaljen je i automobil Nebojše Vukanovića, lidera Liste za pravdu i red. Nadzorne kamere zabilježile su muškarca koji je vozilo polio zapaljivom tečnošću i potom ga zapalio, usljed čega je automobil u potpunosti uništen. Iako su snimci dostavljeni policiji, počinilac ni mjesecima kasnije nije identifikovan. 11. septembra, ispred porodične kuće izgorio je i drugi Vukanovićev automobil. Vještačenjem je utvrđeno da ovaj put nisu pronađeni tragovi zapaljive tečnosti i da je požar nastao usljed spoja ispod kontrolne table.
Govoreći o napadima na političare, Vukanović ističe da problem leži u nefunkcionisanju institucija.
– „Kad država napada, napadači ostaju nepoznati“. Kod nas ne funkcioniše pravna država, nasilnici ne odgovaraju pred zakonom, kazne su smiješne, pravosuđe ne funkcioniše, dugo se čekaju presude. Mnogi, koji to rade, a koji su pod okriljem vladajuće partije, imaju zaštitu. Nagrađeni su i imaju garancije da nikad neće za to odgovarati. I u Srbiji i u Crnoj Gori, tek sa padom režima Miloševića i Đukanovića, počeli su da se otkrivaju napadi na novinare, opozicione aktiviste… Tako se i kod nas, padom režima Milorada Dodika i oslobađanjem pravosuđa i zarobljenih institucija, može očekivati pomak u istrazi – kaže Vukanović za Srpskainfo.
On je napad u Pelagićevu ocijenio kao “užasan”.
-Sigurno je policiji lako otkriti počinioce, jer se u malom mjestu svako zna. Imate kamere. Očekujem od policije da rasvijetli ovaj slučaj i da se napadačima odredi pritvor, a da se otkriju i nalogodavci – rekao je Vukanović.
Ovdje ne završava niz napada na političare.
U septembru prošle godine, u Tuzli je zapaljen automobil Dževada Mahmutovića (SDA), delegata u Vijeću naroda Republike Srpske, a samo nekoliko dana kasnije, u Banjaluci je napadnut Branislav Borenović, poslanik u Parlamentarnoj skupštini BiH. Dvojica maskiranih napadača sačekala su ga ispred zgrade u kojoj živi, poprskala biber-sprejom i pobjegla vozilom koje ih je čekalo. Napad su zabilježile nadzorne kamere, ali slučaj do danas nije rasvijetljen.
– Još uvijek čekam, taj upitnik mi je i dalje iznad glave i naravno da i dalje insistiram, tražim i očekujem da se konačno otkrije ko su napadači, ali i nalogodavci – rekao je Borenović za Srpskainfo.
Borenović kaže da je posljednji napad, koji se desio u Pelagićevu, pokazatelj da je crvene linija pređena.
– Nevjerovatno je da se fizički obračunava sa političkim neistomišljenicima! Republici Srpskoj to ne treba. Za to je najodgovornija aktuelna vlast koja očigledno nema dovoljno hrabrosti da takve pojave sankcioniše kroz nadležne institucije. Nakon godina i decenija uvreda, ružnih riječi i svega onoga čemu svjedočimo od strane ključnih nosilaca vlasti u ovom našem društvu, to je slijed događaja koji je neminovan. Ja mislim da je krajnje vrijeme da se takve stvari zaustave kroz krivične postupke i kroz ozbiljnu ulogu istražnih organa, prije svega policije, ali i pravosudnih institucija koje to trebaju sprečavati i sankcionisati – kaže Borenović.