Foto: Impuls
750.000 maraka za opstanak pola Republike Srpske, naspram stotina miliona maraka za sumnjive tendere i objekte. To je matematika kojom se vodi aktuelna vlast.
Čak 35 opština u Srpskoj danas živi od milostinje, a načelnici upozoravaju da je riječ o golom preživljavanju, a ne razvoju.
750.000 maraka. To je cijena kojom se kupuje socijalni mir u čak 35 nerazvijenih opština.
Dok se predsjednik Vlade Savo Minić hvali ulaganjima, realnost kaže drugačije: pola Srpske je nerazvijeno. Ovo nije vizija razvoja. Ovo je novac za golo preživljavanje. I to novac – koji im se odavno duguje, jasan je načelnik Šamca Đorđe Milićević.
“Ne radi se ni o kakvim dodatnim finansijskim sredstvima za nerazvijene i izrazito nerazvijene opštine u Republici Srpskoj. Riječ je o 750.000 konvertibilnih maraka koji su tokom prošle godine predviđeni u budžetu Republike Srpske. Od te četiri tranše koje su predviđene za prošlu godinu, dvije nisu uopšte isplaćene”, ističe Milićević.
Kada taj novac konačno stigne na račune opština, od njega se ne može izgraditi ni metar asfalta, niti otvoriti ijedno radno mjesto, ocjenjuje ekonomista Milenko Stanić.
“Politiku dijeljenja milostinje izrazito nerazvijenim opštinama treba promijeniti odgovornom razvojnom regionalnom ekonomskom politikom. Tu politiku imaju sve razvijene i odgovorne zemlje u svijetu, kod nas se o tome ne raspravlja niti smo imali do sada nijedan dokument u tom pogledu”, kaže Stanić.
Vlada ne daje dodatni novac – Vlada duguje. Samo od “Voda Srpske” opštine potražuju novac za punih sedam mjeseci, upozorava Milićević, koji naglašava da je recept za izlazak iz ove agonije jasan:
“Neophodno je imati razvojnu politiku prema lokalnim zajednicama, ići u hitne izmjene Zakona o porezu na dobit kako bi jedan dio tog poreza ostao u lokalnim samoupravama, te izmijeniti Zakon o lokalnoj samoupravi. Treba uvesti transparentan javni poziv za infrastrukturna sredstva, a ne da se ona dijele onim zajednicama koje su bliske aktuelnoj vlasti. Lokalne zajednice moraju da se takmiče kvalitetom projekata, a ne bliskošću vlasti”, poručuje načelnik Šamca.
Vlast zatvara oči dok se opštine gase. Od Višegrada do Trebinja nema ni posla, ni novca, pa ni naroda, upozorava politički analitičar iz Rudog Milenko Dačević.
„Ljudi sele, imamo ogroman demografski problem od Trebinja do Zvornika, sa Istočnim Sarajevom. Ne znam da li danas imamo 200.000 stanovnika na velikom potezu, to je pola entiteta u fizičko-geografskom smislu“, ističe Dačević.
Delegat u Domu naroda PS BiH Nenad Vuković (PDP) dodaje da su potrebni konkretni projekti i više izdvajanja, naročito za saobraćajnu infrastrukturu, naglašavajući da “ne želimo da dijelimo Republiku Srpsku na istok i zapad”.
Ipak, završna računica je neumoljiva. 750.000 KM. Toliko, prema ocjeni naših sagovornika, u očima vlasti vrijedi opstanak pola Republike Srpske. Kada se ta milostinja uporedi sa stotinama miliona za Vijadukt (110 miliona KM), Serdarova (240 miliona KM), zgradu UIO (100 miliona KM) ili Prointer (preko 300 miliona KM), jasno je da novca ima – ali samo za odabrane.
Sa ovakvom politikom, zaključuju sagovornici, nerazvijene opštine vrlo brzo će iz statusa siromašnih prerasti u – potpuno napuštene, ukoliko se hitno ne dese korjenite promjene.