Šta je, dakle, istina? Pokretno mnoštvo metafora, metonimija, antropomorfizama, ukratko zbir ljudskih veza koje su poetski i retorski bile uznesene, prenesene, ukrašene, i koje nakon duge upotrebe, učvršćene, kanonizovane i obavezne, nalikuju na neki narod: istine su iluzije za koje smo zaboravili šta su, metafore, pohabane i sa izgubljenom čulnom snagom, novčići čiji je otisak istrven i sada se mogu jedino promatrati ne više kao novčići nego kao puki metal.
Sve države nasljednice bivše Jugoslavije kretale su se u osnovi sličnim putanjama, kako po pitanju socioekonomskog razvoja, tako i po pitanju političkog i ideološkog tumačenja tih procesa u mainstream diskursu.
Ideja o nužnosti formiranja tzv. Nacionalne garde predstavlja novi potez stranke Janeza Janše u procesu eksploatacije izbjegličke krize. Pod šifrom sigurnosnog rizika traži se zapravo državna potpora naoružavanja njenih pristaša. Iako je izvjesno da se Garda za mandata ove vlade neće osnovati, Slovenija se uklapa u europske trendove uspostave raznih formacija za obračune s izbjeglicama.
Pokret sufražetkinja u Severnoj Americi je doneo najbitniju promenu u savremenom društvu. Ovo je prvi put da se ženski pokret borio da sebi obezbedi ista politička prava koja imaju muškarci.
Početkom veljače INA-ine benzinske postaje izdvojene su u novoosnovanu tvrtku kćer, Maloprodajni servisi. Maja Rilović, predsjednica najvećeg INA-inog sindikata INAŠ ovo izdvajanje smatra najboljim mogućim rješenjem i spasom od franšize, a predsjednik Nove solidarnosti Predrag Sekulić naziva ga sramotnim i zločinačkim udruživanjem poslodavaca i vodećih INA-inih sindikata. Ekonomist Zoran Aralica smatra da INA-i prijeti sudbina poligona nadmetanja između Zapada i Rusije.
Samo istinska socijalna i demokratska rekonstrukcija evrozone, usmerena na podsticanje rasta i zapošljavanje, pokrenuta od malog jezgra zemalja spremnih da predvode promene i razviju nove političke institucije, može da zaustavi mračne nacionalističke impulse koji prete Evropi.
Voda je prirodni resurs čija se količina i pristupačnost ubrzano smanjuju zbog intenzivne potrošnje, zagađenja okoline i time usko povezanih klimatskih promena. Budući da se radi o nezamenjivom resursu, ona je sve atraktivnija za tržište, o čemu svedoče privatizacije izvora i preduzeća u sektoru voda. Iskustvo pokazuje da od komodifikacije i privatizacije u ovoj oblasti korist imaju isključivo velike korporacije dok se posledice direktno odražavaju na kvalitet života korisnika.
Tekst je očajno dug. To vas ne bi trebalo obeshrabriti ukoliko želite da shvatite svetsku politiku čiji se jedan deo temelji na izvorima sa kojih se napajala i nacionalsocijalistička politika. Zato toplo preporučujem.
